Vreemde eend in de bijt

Tim Teunissen
Sandra
Gezien op: 08-09-2018 Theater Bellevue Amsterdam

Tim Teunissen won in 2016 de persoonlijkheidsprijs tijdens het cabaretfestival Cameretten. In een interview gaf hij aan dat hij zich eigenlijk een vreemde eend in de bijt voelt in het cabaretwereldje, omdat hij zichzelf meer als een acteur ziet. In “Sandra” laat hij in 40 minuten ongeveer 15 typetjes de revue passeren, waarbij Sandra het hoofdpersonage is dat afscheid neemt van haar werk als stewardess. Zijn inspiratie zoekt hij graag dicht bij huis en dit geval is dat bij zijn moeder, die zelf dit beroep uitoefent. De opening is een wat langdradig gesprek tussen een moeder en zoon over de vindplaats van een voordeursleutel. Het laat de onmacht zien die er vaak bestaat tussen ouder en kind en de onhandige communicatie die eraan ten grondslag ligt. Teunissen bedient zich vaak van monologen, maar weet zich als acteur ook goed staande te houden bij het uitspelen van dialogen. Hij laat in ieder geval in zijn spel zien dat hij die persoonlijkheidsprijs wel verdiend heeft.

De voorstelling is een langgerekte Tinder-date die Sandra heeft met iemand uit het publiek en ondertussen maakt Teunissen uitstapjes naar andere personages. Het grootste gedeelte daarvan is het afscheid van Sandra als stewardess, waarbij Teunissen in zijn eentje de hele cabin crew voor zijn rekening neemt. Hoewel hij sterk speelt zijn de gesprekken onderling niet echt interessant voor de kijker. Aangezien er geen grappen inzitten, blijft in de meeste gevallen een acteur over die monologen of dialogen uitspeelt over herkenbare onderwerpen. Het wordt echter nooit echt spannend of verrassend.

Teunissen wil het liefst alle kleuren van de regenboogvlag op een avond spelen en zoekt daar de voor hem bijpassende personages bij. Als een Rotterdamse racistische rijschoolhouder vindt dat hij overal grapjes over moet kunnen maken, dan moeten die grappen wel goed zijn. Door te zeggen dat een vrouw die drie keer leukemie heeft gehad vroeger in de ketel met kanker is gevallen, is dat eerder smakeloos dan leuk. Het woord ‘kanker’ kwam sowieso een paar keer terug in de voorstelling en voegde niet iets toe aan het verhaal.

In alle personages is er wel iets terug te vinden van het menselijk onvermogen en de hunkering om op een bepaalde manier bestaansrecht te hebben. Een vlogster, die hij akelig precies neerzet, haalt haar identiteit bijvoorbeeld uit heel veel volgers.

Is deze voorstelling zijn eigen hunkering naar liefde die hij heeft willen weergeven, of is het juist dat hij die zoektocht naar erkenning zo overduidelijk bij anderen ziet?

Leopold





Deze pagina is onderdeel van de website www.cabaret.nl.
De cabaret-database van Nederland.
Een actueel overzicht van cabaret, kleinkunst en stand-up comedy.
 
Kijk op cabaretmatch.nl voor meer informatie over theater op maat, cabaret op maat of een muziekoptreden voor een congres, symposium of feest op maat.