2005 week 35 print pagina

Een storm

De natuur houdt de laatste tijd wel huis op de wereld. Negen maanden na de tsunami keken
we nu naar de onheilspellende beelden van de orkaan Katrina. Als ik beelden zie van
natuurgeweld, maakt er zich altijd een soort kinderlijke opwinding van mij meester. Heel
anders is dat bij beelden van grote aanslagen, dan overheerst afschuw en ook angst. Terwijl bij
aanslagen, met uitzondering van 11 september, de schade verhoudingsgewijs eigenlijk maar
beperkt is. Osama Bin Laden kan wat dat betreft toch niet tippen aan zijn grote leermeester
Allah, die het dit keer behaagde om met zijn boze oog een stukje Amerika van de kaart te
blazen.
Arme Amerikanen, arme Bush, wie moeten ze nu de schuld geven? Na 11 september hebben
ze zich lekker kunnen afreageren in Afghanistan en Irak. Bush beloofde de schuldigen uit hun
holen te roken. Maar nu zal George zijn stormtroepen toch vooral nodig hebben om in eigen
land orde op zaken te stellen. Of gaat George nu ook God uit zijn hol roken? Waarom niet, hij
is net zo ongrijpbaar en onvindbaar als Osama B. Of misschien bestaan ze beide niet en
blijken ze gewoon verzinsels van de CIA. Of gaat Bush zichzelf uitroken? Want de werkelijke
schuldigen aan de omvang van de ramp in New Orleans zijn de Amerikanen zelf. De dijken
rondom de stad waren niet opgewassen tegen zo veel water. En dat wisten ze, want het was al
eens eerder gebeurd. Maar ja, Amerikanen, en zeker hun leiders, hebben altijd al moeite gehad
om iets van de geschiedenis te leren, of zichzelf te relativeren.
Maar het kijken naar natuurgeweld maakt een kinderlijke opwinding in mij wakker. Een
gevoel van “wauw,” dat ik ook altijd heb als ik door een flinke storm loop. Een oerkracht die
jezelf tot heel nietig reduceert. De natuur brengt onze arrogante, onszelf overschattende,
mensensoort weer terug tot de juiste proporties. Onze bezittingen worden door het
natuurgeweld gereduceerd tot inferieur speelgoed, dat met het grootste gemak uit elkaar
geblazen wordt. Het relativeert ons bestaan. Onze overschatte belangrijkheid en ons hele
hebben en houden blijken niet meer dan “dust in the wind”! Het is triest dat er zoveel
slachtoffers bij vallen, maar die zelfrelativering kan de mensheid goed gebruiken. Zelfs de
tsunami heeft iets goeds gebracht. Op Atjeh is er eindelijk een einde gekomen aan het
gedonder tussen rebellen en het regeringsleger.
Terwijl de zelfoverschatting in Amerika wegwoei, hielden wij ons in Nederland ook bezig
met een storm. Een storm in een glas water. Onze politici hielden zich weer bezig met hun
grootste hobby: non-politiek. Waarbij de letters n-o-n staan voor neuzelen over niks. Minister
Veerman moest dit keer een storm van kritiek doorstaan. Het ging om slordigheidjes, heel
veel slordigheidjes. Een minister die eigenlijk directeur is van drie landbouwbedrijven, maar
dat niet mag zijn. Dus is hij het ook niet meer, op papier. Maar ja, op sommige papieren is hij
het dan weer wel. Maar dat zijn slordigheidjes. Het ging om de overdracht van zijn Franse
bedrijven, geregeld door een Franse notaris. En ach je kent die Franse slag hè, slordigheidjes.
En je tekent weleens wat. Bijvoorbeeld een jaarrekening, zonder dat je weet dat het een
jaarrekening is. Een slordigheidje, niet? En de Kamer, barstte die uit in spontaan hoongelach?
Neen, niets van dit alles. De Kamer was vol begrip. Minder regels was immers het motto van
dit kabinet. En ze maken het waar. Er gelden minder regels voor ministers dan voor gewone
mensen.
Het gaat om een minister die fel tegen de vermindering van de Europese landbouwsubsidies
is. Zijn bedrijven, die nu op papier in handen zijn van zijn zoons, maar waarover hij nog
steeds in de ik-vorm spreekt (sorry een slordigheidje), strijken jaarlijks een slordige 190
duizend euro aan EU-subsidies op. Maar belangenverstrengeling, nee. En aftreden, ook niet.
De minister is al genoeg gestraft. Je zou haast medelijden krijgen als hij geëmotioneerd in de
camera vertelt wat hem door de media is aangedaan. Ik kreeg er een brok van in m’n keel. En
als ik dan weer zo’n huilverhaal van een slachtoffer uit New Orleans hoor, dan denk ik: “jank
niet man; Veerman, die heeft het pas zwaar!”

Tim van der Sluijs





Deze pagina is onderdeel van de website www.cabaret.nl.
De cabaret-database van Nederland.
Een actueel overzicht van cabaret, kleinkunst en stand-up comedy.
 
Kijk op cabaretmatch.nl voor meer informatie over theater op maat, cabaret op maat of een muziekoptreden voor een congres, symposium of feest op maat.