2008 week 38

Carré

Een cabaretier lijkt het pas gemaakt te hebben als hij één avond (nou ja, liever nog een week, om van zes weken maar niet te spreken) in Carré heeft mogen spelen. Als je door Carré geboekt wordt, heb je het inderdaad redelijk ver geschopt in het cabaret-wereldje, in ieder geval voor wat betreft je bekendheid. Want de programmeurs van Carré gaan echt niet het risico nemen dat er niet minstens 1.000 mensen in de zaal zitten tijdens een optreden, anders kan het eenvoudigweg niet uit.

De uitverkorenen die daadwerkelijk geroepen worden tot een optreden in Carré mogen zich in veel opzichten gelukkig prijzen. Om te beginnen is het natuurlijk fantastisch dat je zo goed bekend staat, dat er een redelijke verwachting is dat er een flink aantal mensen naar je voorstelling komt kijken, in een stad waar op diezelfde avond nog minstens 38 andere mogelijkheden tot vertier bestaan. In de tweede plaats brengt een groot publiek een leuke smak geld mee, waardoor je als artiest – aangenomen dat je impresariaat goed heeft onderhandeld –later nog eens giraal kunt nagenieten van dit hoogtepunt in je loopbaan. En in de derde plaats: optreden voor een groot publiek is veel gemakkelijker dan spelen voor een handvol mensen in een klein theater.

Ja, ja, hoor ik nu een enkele kritische lezer denken, dat zal wel en hoe kun jij dat weten. Nou, kritische lezer, ik heb één maal opgetreden voor 900 mensen, twee maal voor 500, tienmaal voor ongeveer 250 en circa 130 keer voor pakweg 50 min of meer belangstellenden. Hoe meer mensen er in een zaal zitten, hoe groter de kans is dat er een aantal gulle lachers tussen zit. Deze gulle lachers laten de rest van het publiek horen dat er gelachen mag worden en daarna golven de instemmende geluiden in een prettig ritme door de zaal. Natuurlijk werkt dat uitsluitend als de mededelingen van de dienstdoende kunstenaar ook daadwerkelijk om te lachen zijn, want anders blijft het ook in grote volle zalen pijnlijk stil.

In kleinere zalen, althans bij een kleiner aantal toeschouwers, zijn mensen vaak bang om zich te laten horen. Op dergelijke avonden moet je als cabaretier soms de grootste moeite doen om niet in snikken uit te barsten omdat je denkt dat niemand je begrijpt. Na afloop blijkt dan niet zelden dat men zich uitstekend heeft vermaakt en keihard heeft zitten glimlachen. Waar de glimlach van een kind ook een wat norsig type nog wel eens kan doen smelten heeft de gemiddelde cabaretier toch liever publiek dat de waardering ook tijdens de voorstelling akoestisch tot uitdrukking brengt.

Ik zou mijn gelijk natuurlijk het beste kunnen bewijzen door een avond in Carré op te treden, maar ik moet de directie van dit prachttheater helaas teleurstellen: ik treed niet meer op. In principe. Nou ja, misschien dat ik me voor een avondje Carré nog wel een keer wil vrij maken. Voor overleg dienaangaande verwijs ik naar mijn impresariaat: www.tcmanagement.nl



Menno Nicolai



Bezoek ook de website van: Menno Nicolai




Deze pagina is onderdeel van de website www.cabaret.nl. De cabaret-database van Nederland.
Een actueel overzicht van cabaret, kleinkunst en stand-up comedy.